W swoim życiu nasłuchałam, naczytałam i naoglądałam się wielu dowodów na to, że człowiek paradoksalnie ma najmniej ludzkich odruchów pośród wszystkich zwierząt.
Nigdy jednak nie odczułam tego tak dotkliwie jak w nocy z czwartku na piątek.
Jechałam z chłopakiem samochodem z Wrocławia do Kołobrzegu. Późna noc, między pierwszą a drugą , byliśmy już kawałek za Poznaniem. Ruch nie był specjalnie natężony, co nie zmienia faktu że zarówno przed jak i za nami toczyło się parę aut. Po przeciwnej stronie też ich nie brakowało. Prosta droga, po prawej pola, po lewej pola. Nagle coś zobaczyłam, coś co od pierwszego ułamka sekundy nie przypominało ani potrąconej zwierzyny, ani fragmentu samochodu.
Na drodze leżał człowiek. Uwierzcie, taki widok może sprawić, że nie wiecie co robicie. Całe szczęście, że mój chłopak jest ratownikiem, a samochód jadący z przodu zawrócił i zatrzymał się , było nas więc łącznie sześć osób - inaczej bym spanikowała.
Nie będę bawiła się w pseudo dziennikarkę szukającą sensacji, więc nie opiszę tego co działo się potem - bo nie jest to potrzebne.
Pozwolę sobie na komentarz.
Tym człowiekiem była na oko sześćdziesięcioletnia kobieta z atakiem padaczki ( tak stwierdzili ratownicy) . Nikt nie zatrzymał się żeby jej pomóc. Nie próbujcie nawet mi wmawiać, że można było jej nie zauważyć - bo choć ciałem znajdowała się na pasie pobocza, to głowę miała na pasie ruchu, trzeba było ją więc ominąć. Nie ma żadnej możliwości, żeby pomylić ją z potrąconym zwierzakiem - o ile wiem, sarny czy dziki nie chodzą jeszcze w kolorowych kurtkach. Tłoczno na drodze nie było, ale pusto też nie - więc nie uznaję tłumaczenia, że ktoś mógł się bać. Wiecie, te sytuacje z podstawionymi ludźmi - Ty się zatrzymujesz a oni kradną Ci samochód.
Jak to się więc stało, że byliśmy pierwszymi ludźmi którzy się przy niej zatrzymali?! Dałabym sobie uciąć nie tylko rękę, ale wszystkie kończyny i głowę, że gdybyśmy się nie zatrzymali, to zostałaby rozjechana!
Ja nie wiem, może ja jestem po prostu jakaś dziwna, co? Może to normalka, że staruszki leżą na drodze w środku październikowej nocy w szczerym polu, jakieś 1-2 km od najbliżej wioski?! Zatrzymał się jakiś facet tirem, rzucił nam kamizelkę odblaskową i musiał jechać - zresztą dobrze bo już całkiem ruch blokował i hieny by się zeszły. Mówił coś o cb radiu i pijaku. A nawet gdyby to był pijany człowiek, to co?! Nie należy mu pomóc, tylko czekać aż ktoś zrobi z niego mielone?!
Nienawidzę nas ludzie.
Z całego serca nas nienawidzę.